To propozycja dla wszystkich, którzy zamiast zatłoczonych atrakcji wybierają kontakt z naturą, wędrówki i odkrywanie mniej oczywistych miejsc. Leśny krajobraz, cisza i atmosfera sprzyjająca odpoczynkowi sprawiają, że Cicha Dolina może być świetnym celem zarówno krótkiej wycieczki, jak i jednym z przystanków podczas dłuższej wyprawy po regionie.
Rezerwat utworzono w 1999 roku, aby chronić fragment górskiego lasu o zróżnicowanej strukturze i dobrze zachowanym drzewostanie bukowym. Spotkamy tu m.in. kwaśną buczynę górską, kwaśną dąbrowę oraz podgórski łęg jesionowy. Wiele rosnących tutaj drzew ma około 100–120 lat, a imponujące świerki i modrzewie osiągają ponad 30 metrów wysokości.
Cicha Dolina to jednak znacznie więcej niż piękne drzewa. Na terenie rezerwatu występuje ponad 150 gatunków roślin naczyniowych. Można tu spotkać m.in. czosnek niedźwiedzi, lilię złotogłów, bluszcz pospolity, wawrzynka wilczełyko czy żywca kremowego. Swoje miejsce znalazły tu również interesujące gatunki zwierząt, wśród nich salamandra plamista, pluszcz i popielica.
Dodatkowego uroku temu miejscu dodaje Bystry Potok oraz zróżnicowana, typowo górska rzeźba terenu. To właśnie połączenie lasu, wody i górskiego krajobrazu tworzy charakterystyczną atmosferę Cichej Doliny.
W okolicy przygotowano również ścieżkę edukacyjną „Rezerwat Cicha Dolina”. Znajduje się na niej siedem tablic, dzięki którym można bliżej poznać miejscową florę i faunę, lasy łęgowe, buczyny oraz charakterystyczne dla tego obszaru rośliny i zwierzęta. Niedaleko znajduje się także polana turystyczna
Rezerwat Cicha Dolina to jedno z miejsc, które chcemy przybliżać w ramach programu „Granice znikają, przygody trwają – turystycznym szlakiem po Euroregionie Pradziad”. Jego idea jest prosta: odkrywać, podróżować i pokazywać, że po obu stronach polsko-czeskiej granicy czekają miejsca warte poznania. To świetny przykład tego, jak wiele przyrodniczych perełek czeka na odkrycie na polsko-czeskim pograniczu.
Warto zwolnić, rozejrzeć się dookoła i po prostu cieszyć się tym, co oferuje natura. A przy okazji? Zrobić kilka zdjęć, które jeszcze długo będą przypominać o tej wyprawie.
